کلبه عشق

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

آره،بازم منم، همون، دیوونه همیشگی

فدای مهربونیات

چه می کنی با سر نوشت

دلم واست تنگ شده بود

 این نامه رو واست نوشت

حال منو اگه بخوای

رنگ گلای قالیه

جای نگاهت ،بد جوری

تو صحن چشمام خالیه

ابرا همه پیش منن

اینجا هوا پر از غمه

از غصه هام هر چی بگم

جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود

رفتم کنار آسمون

فریاد زدم یا تو بیا

یا منو پیشت برسون

فدای تو

یه وقت شبا

بی خوابی خسته ت نکنه

غم غریبی عزیزم

زرد و شکسته ت نکنه

چادر شب لطیفتو

از روت شبا پس نزنی

تنگ بلور آبتو

یه وقت، ناغافل نشکنی

اگر واست زحمتی نیست

بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت

دست خدای مهربون

راستی دیروز بارون اومد

من و خیالت تر شدیم

رفتم تو قلب آسمون

با ابرا همسفر شدیم

از وقتی رفتی آسمونمون

پر کبوتره

زخم دلم خوب نشده

از وقتی رفتی بدتره

فدای تو

نمی دونی

بی تو چه دردی کشیدم

حقیقتو واست بگم

به آخر خط رسیدم

نمی دونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت

برای مهربونیا ت

نوازشات

بوسید نت

به خاطرت مونده یکی

همیشه چشم به راهته

یه قلب تنها و کبود

هلاک یک نگاهته

من می دونم همین روزا

عشق من از یادت می ره

بعدش خبر می دن بیا

 که داره دوستت می میمیره

عکسای نازنینتو

با چند تا گل کنارمه

یه بغض کهنه چند روزه

دائم در انتظارمه

تنها دلیل زندگیم

با یه غمی دوست دارم

 داغ دلم تازه میشه

اسمتو وقتی میارم

وقتی تو نیستی چه کنم

با این دل بهونه گیر

مگه نگفتم چشاتو

از چش من هیچوقت نگیر

دلم می خوادیه چیزی رو بدونی

بدونی من عاشقم

عاشق مهربونی

می گم شبا ستاره ها

تا میتونن دعات کنن

نورشونو بدرقه ی

پاکی خنده هات کنن

تنها دلیل بودنم

با یه غمی دوست دارم